Een Digitale Piano, wat is dat eigenlijk?

Digitale Piano bestaat uit 2 woorden; digitaal en piano. Het grote verschil tussen een digitale en een elektrische piano is de manier waarop het geluid wordt gemaakt.

Een elektrische piano bestaat al veel langer. De manier waarop de geluiden worden gemaakt is gebaseerd op de elektro techniek uit de jaren veertig. De toetsen slaan op een soort klankstaafjes (stemvorken) in plaats van op pianosnaren.


Omdat er geen klankast om een elektrische piano zit is het akoestische pianogeluid te zacht en moet worden versterkt. Dit wordt gedaan volgens het zelfde systeem als destijds een platenspeler werkte. Een pick-up element vangt de trillingen op en een versterker versterkt deze. Je hebt een speaker nodig om het versterkte geluid te kunnen horen.

Digitale piano

De digitale piano werkt met samples. Een sample is een opname van het originele geluid dat is bewerkt en wordt weergegeven als je op een toets drukt. Heel simpel uitgelegd moet je het zo zien dat iemand alle toetsen van een akoestische piano op gaat nemen en laat afspelen als je een toets op een digitale piano indrukt.



De meeste ‘elektrische’ piano’s die nu nieuw te koop zijn werken op basis van deze sample of digitale piano techniek. Echte elektrische piano’s zijn alleen nog tweedehands te koop. Veel van deze elektrische piano’s zijn mits in goede staat veel geld waard.

Elektrische Piano

Een elektrische piano is de benaming voor de eerste piano’s die door middel van elektronica piano geluid konden produceren. Een hele beroemde elektrische piano is de Fender Rhodes. Een andere de Wurlitzer. Elektrische piano’s zijn klassiekers.

> Tegenwoordig zijn elektrische piano’s die te koop zijn eigenlijk digitale piano’s.

fender rhodes elektrische piano



Veel muziekstromingen zijn groot geworden met het herkenbare geluid van de elektrische piano. In hedendaagse keyboards en computerprogramma’s staan de Rhodes en de Wurlitzer nog steeds prominent in de instrumenten lijst.

Akoestisch versus elektrisch

Bij een akoestische piano slaat een hamertje op een pianosnaar. Omdat deze pianosnaar in een frame zit in een grote houten kist (de piano) hoor je de trillingen van de akoestische snaar als piano geluid. In een akoestische piano zit ook nog een grote dikke plaat van hout om deze klant extra te versterken.

Klankstaafjes die worden versterkt

Een elektrische piano heeft in plaats van pianosnaren een soort stemvorken (klank staafjes) waar de hamertjes op slaan als je een toets indrukt. Dit geluid is zacht en moet versterkt worden. Je kan dit vergelijken met een platenspeler (pick-up). Als je naar een platenspeler luistert zonder dat het geluid versterkt wordt hoor je de muziek heel zachtjes. Deze geluidsbron kan worden versterkt door een versterker (dmv een elektronisch circuit) en speakers (luidsprekers).


Omdat het geluid omgezet wordt naar een electronisch signaal kan het ook nog worden bewerkt. De klankkleur kan worden aangepast (meer hoge of meer lage tonen) en er kunnen effecten worden toegevoegd. Het bekendste effect is een chorus. Hiermee gaat het geluid een beetje zweven waardoor het voller klinkt.